Volvo Penta 1900

1900-1909

Het motorproductieverhaal begint in het eerste decennium van de 20e eeuw. In 1907 ontving de Sköfde Gjuteri een order voor de bouw van een petroleummotor voor testdoeleinden. Dit werd uiteindelijk de befaamde B1, ontworpen door Edvard Hubendick. De motor werd Penta (het Griekse woord voor vijf) genoemd, omdat er vijf mannen aanwezig waren toen de eerste tekeningen werden gepresenteerd.

1907 – De Penta B1

1907 – De Penta B1

In 1907 zagen de gasten in het achtenswaardige Billingen Hotel in Skövde hoe een jongeman van ongeveer 30 zijn klompen en leren jas bij de garderobe inleverde en de eetzaal binnenliep om daar een welverdiend maal te nuttigen.

De naam van de jongeman was Edvard Hubendick, technicus bij het ingenieursbedrijf Fritz Egnell in Stockholm, en later professor op het gebied van Combustion Engineering aan de University of Technology in Stockholm. Hij was in Skövde om bij Sköfde Gjuteri & Mekaniska Verkstad toezicht te houden op de werkzaamheden aan een testmotor die werkte op petroleum.

Voor de belangrijkste industrietak in deze kleine stad was dit slechts een voorbeeld van de vele ongebruikelijke orders die de metaalgieterij kreeg in deze periode van industriële bewustwording. Productaanpassingen voor klanten vormden de kracht van de metaalgieterij. Toen ze het verzoek kregen van een machinebedrijf uit de hoofdstad, die al een belangrijke klant voor de turbines van de metaalgieterij, kwam het pas echt goed op gang.

Niemand vermoedde waartoe deze eerste order zou leiden, maar de eerste Penta (de B1) kwam eraan!

De naam Penta, het Griekse woord voor vijf, werd gekozen op basis van een vergadering van vijf mannen waarbij de eerste motortekeningen werden gepresenteerd. Toen er een naam moest komen voor dit product, werd de naam Penta gekozen om deze vergadering te herdenken. Het is niet bekend wie die vijf mannen precies waren, maar waarschijnlijk waren het de initiatiefnemer Fritz Egnell en zijn hoofdingenieur Edvard Hubendick, samen met de directeur van de metaalgieterij John G. Grönvall en twee medewerkers die de historische beslissing namen, en die door deze naamgeving tot op de dag van vandaag voortleven.